De Vloek

Opnieuw liet hij zijn blik op de witte, doodse beenderen aan zijnvoeten rusten. Hij vroeg zich af van wie ze geweest waren en wie ze hierhad begraven.En toen zag hij iets glinsteren, iets dat tussen de vrouw en dejongen lag.Hij werd zich bewust van het feit hoe alleen hij in de afzonderingvan het bos eigenlijk was. En opnieuw voelde hij hoe de angst zichvan hem meester maakte. En hij werd bang, ontzettend bang...Plotseling, net als bij de spade was gebeurd, begon het ding inhet graf uit zichzelf te bewegen. Het kwam uit de aarde omhoog, derode modder van zich afschuddend, en bleef omhoog rijzen, alsof het aanonzichtbare touwtjes bevestigd zat, totdat het Patricks rechterhand vulde.Het enige waartoe Patrick in staat was, was vol verbijstering naar het ding staren - het was een enorm slagersmes met een houten heft datonder de rode klodders zat, bloedspetters...