جعبه پرنده ۲ - مالوری

Zorg dat je je blinddoek om hebt...Twaalf jaar nadat Malorie en haar kinderen de rivier op voeren op zoek naar veiligheid, zijn blinddoeken nog steeds het enige wat de mensheid kan behoeden voor een gruwelijk einde. Eén blik op de wezens die de wereld bevolken zal iemand immers tot onuitsprekelijk geweld drijven. Er is nog steeds geen verklaring voor deze gebeurtenissen. En geen oplossing.Dan krijgt Malorie verbijsterend nieuws. Voor het eerst in jaren is er een sprankje hoop. Iemand van wie ze heel veel houdt is misschien nog in leven. Malorie staat voor een onmenselijke keuze: blijft ze in haar veilige, beschermde omgeving? Of begeeft ze zich in de duisternis, op weg naar een hoopvollere toekomst? Anvankelijk Negeerden De Mensen De Bizarre Getuigenissen Op Het Nieuws. Maar Er Kwamen Er Steeds Meer En Ze Kwamen Van Steeds Dichter Bij Huis. Algauw Hoorden We Dat Het Bij Ons Op Straat Gebeurde, Om De Hoek. De Televisie Ging Op Zwart, De Radio Zweeg En Het Internet Viel Uit. Telefoons Stopten Met Overgaan. En We Konden Niet Meer Naar Buiten. Want Daar Zijn Zij. En Zij Mogen Niet Gezien Worden... Malorie Voedt Haar Kinderen Binnen Op. Iets Anders Is Ondenkbaar. Nog Nooit Zijn Ze Buiten Geweest. Het Huis Is Stil, De Deuren Zijn Vergrendeld, De Gordijnen Gesloten. De Ramen Zijn Afgedekt Met Matrassen, Vastgespijkerd In De Kozijnen. De Kinderen Slapen. Straks Zal Ze Hen Wakker Maken En Hen Blinddoeken. Vandaag Zullen Ze Het Huis Verlaten. Vandaag Zetten Ze Alles Op Het Spel. 'Buitengewoon spannend.' - De Volkskrant 'Het is moeilijk om De kooi neer te leggen.' - NH Dagblad 'De schrijfstijl is poëtisch in zijn simplisme, grof als het dat moet zijn maar in alle andere gevallen consistent expressief.' - NBD Biblion 'Dé horrorbelofte van 2015.' - Brabants Dagblad 'Veelbelovend debuut in het horrorgenre.' - BN de Stem Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie